من آریایی ام . جهان من ایران است.
پیامبر من کورش بزرگ است .
امامان من داریوش بزرگ،خشایار شا،مازیار،انوشیروان عادل، یزدگرد .
امام زمان من کاوه اهنگر است.
رو حانیون من فردوسی،مولوی ،حافظ،سعدی و ابن سینا.
کتاب مقدس من شاهنامه است .
اصول و فروع دین من لوح حقوق بشر کورش بزرگ است.
عاشورای من قادسیه است.
شهدای من رستم فرخزاد و بابک خرمدین است.
پرچم من درفش کاویانی است.
بهشت من ازادی است.
عید من مهرگان و نوروز است. محراب من دل است. دین من عشق است.
درود بر همه میهن دوستان در هر کجای جهان هستند.

هدف من از ایجاد این وبلاگ آشنایی مردم ایران زمین با فرهنگ و تمدن ایران زمین هست.که تاریخ آن من و هر آدمی را شگفت زده میکند.وقتی می بینیم.زمانی قدرتمندترین کشور جهان ایران بود.و اولین کسی که قوانین حقوق بشر(کوروش بزرگ)ایرانی بود.و حال میبینیم ایران در جهان سوم جزو عقب افتاده ترین کشور ها هست.و همین طور حقوق بشر در ایران.که آن را هر روز مشاهده میکنیم.و خیلی چیز های دیگه که در پست های آینده آنها را بررسی می کنیم.
من بر این باورم که دین برای مردم عادی حقیقت محض و برای خردمندان پوچ و خرافی و برای دولتها و حكام ابزاری برای سركوبی آن ملت !

بدرود

سخنانی از بزرگان ایران زمین
نادر شاه افشار
لحظه پیروزی برای من از آن جهت شیرین است که پیران ، زنان و کودکان کشورم را در آرامش و شادان ببینم.

اشو زرتشت اسپنتمان
بهشت و دوزخ ما در این جهان در دستان خود ماست . نیکی پاسخ نیکی است و بدی سزای بدی . نتیجه زندگی ما حاصل اعمال ماست . یسنای 30 و 31 – بند 11 -

ستارخان
شجاعت بدون هدف و آرمان ملی قدرتی محسوب نمی شود .
------------------------------------------------------------------
نور اسلام شما از تابش شمشیر بود
ریشهء این دینتان در مسلخ زنجیر بود
رحمت آیینتان یا سنگ بود یا تیغ مرگ
فارغ از هرگونه فکر و اندکی تدبیر بود
فکرتان خون بود و تدبیر شما گردن زدن
کارتان یا نوحه و یا سجده و تکبیر بود
خرقه ی شوم شما در مکتب روی و ریا
از همان روزی که آمد کار آن تزویر بود
آن بهشت و دوزخ و آن حیله ی بی انتها
بدترین نقش خیال از عالم تصویر بود
حکم این دین سیاه و محفل اهریمنان
حاصلش یا گریه و یا ناله ی شبگیر بود
این همه حرف تباه و گفتن از کار گناه
از وجودِ صد حدیث و آیه و تفسیر بود
ای جوانی که هنوز هم مانده ای در سادگی
لحظه ای با خود بیندیش و مگو تقدیر بود!
میـــهن آبــــادمان مانند یک ویــــرانه گشت
بی خرد بودیم و از ایران همین تقصیر بود
----------------------------------------------------------------------

متون پهلوی ساسانی
مرد راستگوی را پیغام بر باش , راستگوی باش تا استوار باشی , از بدنام و دروغگو سخن مشنو , هر چه شنوی نیوش ( نیک ) باشد و هرزه مگوی .

نسکهای باستانی ایران
بی ارزش است آنکه خواسته ندارد - سست است آنکه کسی ندارد - فرجام آنکه از همه زشت تر آنست که روان ندارد - دردمند است آنکه خرد ندارد - رنجور است آنکه زن ندارد -بی نام است آنکه فرزند ندارد .

اشو زرتشت اسپنتمان
انسان در گزینش خوب و بد زندگی اش آزاد است . هر زن و مردی بایستی بهترین گفتار را بشنوند و مسیر خویش را در زندگی برگزیند . یسنای 30


جهان به آن نیرزد که پریشان کنی دلی را «زرتشت»

- آن چنان به ایران علاقه مندم که حتی تمام بهشت را با یک وجب از خاک ایران عوض نمی کنم. «عارف قزوینی»

- فرو رفتن در غم و اندوه هیچ کس را در دین مومن نمی سازد. «زرتشت»

- مردمان را عیب مکنید که هیچ کس بی عیب نیست. «بزرگمهر»

- دخت خود را به زیرک و دانا مرد ده چون مرد زیرک همانند زمین نیک است که تخم بر آن افکنند و از آن بسیار گندم اندر آید. «آذرباد سپندان»

- بهشت و دوزخ ما در این جهان در دستان خود ماست، نیکی پاسخ نیکی و بدی سزای بدی، نتیجهی زندگی ما اعمال ماست. «زرتشت»

- سرنوشت با پروردگار است، خشنود به آنم، شکوه نمی کنم، در سختی شکیبایم، بدتر از این سختی نیز باشد و سختی بگذرد، در پناه و یاری پروردگار. «بزرگمهر»

- لحظه پیروزی برای من از آن جهت شیرین است که پیران، زنان و کودکان کشورم در آرامش و شادمان ببینم. «نادرشاه افشار»

- وظیفه هر انسان در زندگی اش کار و کوشش و آبادی و پیشرفت جهان است. «زرتشت»

- کار نیکی که برای دیگران انجام می دهید وظیفه نیست بلکه یک نوع لذت است که برای شما سلامتی و آرامش خاطر به ارمغان می آورد. «زرتشت»

- سکوت شمشیری بوده است که من همیشه از آن بهره جسته ام. «نادرشاه»

- شاهنامه فردوسی خردمند راهنمای من در طول زندگی بوده است. «نادرشاه»

- ای مردم سلاح هایمان مرزها را می گشاید و دانش ما مغز ها را. «شاپور اول ساسانی»

- هر که غذای حلال خورد و مازاد آن را به حاجتمند دهد، نوشش باد. «انوشیروان»

- هرچه برای تو نیک نیست تو برای دیگران نیک مپندار. هرکس با تو با کینه و خشم رفتارکرد، هر لحظه از او دوری کن. چندان که می توانی مردمان را از سخن خود نرنجان. پس نیک سخن گوی به پیران و بزرگان تندی نکن چرا که تو نیز روزی چنین خواهی شد. «آذرباد سپندان»

========
می توان حقیقتی را دوست نداشت، اما نمتوان منکر آن شد.

بدرود